Хазіреті Әбу Бәкір дәуіріндегі құранды жинақтау ісінен кейін Омардың халифалығында және Османның халифалығының алғашқы кезеңдерінде құранға қатысты айтарлықтай өзгеріс болған жоқ. Алайда, аз уақыттан кейін Хазіреті Әбу Бәкір кезінде жасалған мұсхафтан бірнеше нұсқаларды көшіріп, көбейту қажеттілігі туындады.
Құран Кәрім түрлі оқиғаларға байланысты бөлек-бөлек 23 жыл ішінде толығымен түсіп тәмамдалды. Пайғамбарымыз Мұхаммед (с.а.у.) аяттарды түскенін түскеніндей сахабаларға жеткізетін. Қасында отырған сахабалардың кейбіреулері оқылған мезетте жадына сақтап алатын, ал кейбір сауаты барлары жаттаумен ғана шектелмей, оларды жазып та отыратын.
Сүре сөздікте «жоғар мәртебе», «абырой», «ғимараттың қабаттары» деген мағыналарды білдіреді. Терминдік мағынасында «Аяттардан құралатын, басы және соңы бар Құран бөлімдері».
«Аят» араб тілінде «ишарат», «анық белгі», «дәлел», «ғибрат», «мұғжиза» деген мағыналарды білдіреді. Бұл – Құран Кәрімде аталмыш мағыналардың орнына жекеше және көпше түрде 382 жерде қолданылған. Қысқаша тоқталып өтер болсақ:
Ұлы Жаратушымыз Аллаһ Тағаланың адамзатқа берген нығметі шексіз. Оның рақымшылдығы тым мол. Ол адам баласына сана-сезім беріп, оны өзге махлұқтан жоғары етіп жаратты. Сонымен қатар адамзатты жер бетіндегі өзінің бірегей орынбасары етіп, таусылмайтын байлықты оның игілігіне берді.
Құран сөзі араб тілінде «оқу» деген мағынаны білдіреді. Бұған Ислам ғалымдарының көпшілігі Қиямет сүресінің 17-18-ші аяттарын дәлел ретінде келтіреді: «Шын мәнінде оны (құранды) жинау әрі оқыту біздің міндетіміз. Ал оны (құранды) оқыған кезімізде, оқылуына мұқият ілесіп отыр».