Батыржан Мансұров
ДҮНИЕ КЕЗЕК
Көктем. Қалаға көктем жаңбыры сіркіреп жауа бастаған шақ. Көктемнің әсерінен маужырап, тәтті ұйқыда едім. Жұбайымның:
- Отағасы, сізді телефонға шақырып жатыр, - деген дауысынан көзімді ашып, өзіме келдім. Жұбайым тағы да:
АЙЫПКЕР КІМ?
Есік қағылғаннан соң ұйқымнан ояндым. Басым бір түрлі ауырып жатыр екен. Терезеден ішке түскен күн сәулесінен көздерімді әрең аштым. Сабаққа тағы да кешіктім-ау. Оятып жатқан анам болу керек. Бірақ басым мең-зең, денемнің ауырлығынан өзіме-өзім келе алар емеспін. Көзім қайта жұмылып ұйқыға берілгенім сол еді, есік тағы да қағыла бастады. Сырттан:
Мәуліт құтты болсын!